Vandaag was 't weer zo ver. Ik werd ontdekt aan de Tas van mijn Geliefde Bazinnetje. Jaja, ik hang sinds een maandje aan een Tas! Na vele dagen en nachten in de winkel nam Geliefd Bazinnetje me in haar zachte handen, bekeek me eens goed en nam me toen mee naar De Kassa. Na deze heugelijke gebeurtenis mocht ik via de Tas van Geliefd Bazinnetje de wereld gaan verkennen. Want ik heb al veel gezien hoor! Het werk van bazinnetje, de bioscoop, haar oppasgezinnen, de fietsroute, haar jeugdgroep, heel vele mensen op school... En zeker op de school van het Geliefde Bazinnetje is het heel erg leuk! Behalve dan wanneer mensen in me gaan knijpen. Maar goed, zoals altijd was ik ook vandaag weer mee naar school. De schooldag duurde niet lang. Eerst stond ik ruim 2 uur achter in de aula, terwijl Geliefd Bazinnetje in de weer was met kabels, terwijl ze baalde dat ze niet kon tillen. Na een uurtje kwam er eerst toffe muziek, allemaal mensen gingen voor God zingen! Er was ook een goeie pianiste en een toffe drummer! Sgaapje heeft er van genoten hoor! Ook van het filmpje over de reis van een paar mensen naar Burkina Faso vond Sgaapje heel indrukwekkend. Toen dit allemaal was afgelopen moest het Geliefde Bazinnetje weer gaan opruimen. Ineens werd de Tas met mij opgetild en liep de Bazin met me naar de loge. Ze haalde een te-laat-door-sing-in-briefje en verplaatste zich naar de biologieles. Dat ging over voortplanting en Sgaapje kreeg wel een beetje rode oortjes van de onderwerpen. De Bazin moet zelfs een debat-gebeuren-dinges gaan houden over een één of andere pil. Heel kort daarna ging de bel alweer en had de Bazin pauze.

In de pauze werden de Tas en ik onder tafel neergezet. Bazinnetje ging gezellig kletsen, maar niet kaarten zoals ze normaal wel doet. Ik vraag me af of ze een beetje ziek is, want anders gaat ze altijd gelijk kaarten! (Maar da's tussen ons hoor, niet verder vertellen aan Bazinnetje hoor!) Toch had Bazin het wel gezellig in de pauze, ze moest vaak lachen en ze klonk heel vrolijk. Helaas voor Bazinnetje duurde de pauze weer veels te kort en moest ze naar mentorkwartier. Mentorkwartier was als altijd. Beetje praten, beetje lezen uit een dik Boek met mooie zinnen, en, iets wat ik nog steeds niet begrijp, praten met je ogen dicht.

Na mentorkwartier ging ik, Sgaapje, met de Tas mee naar Maatschappijleer. Daar ging mijn Geliefde Bazinnetje eerst praten met heel vele mensen, maar plotseling alleen nog meer met 2 jongens voor haar. Ze hadden het over gekke dingen als 'Socialistische Partij', 'Jan Marijnissen', 'Verkiezings Programma' en nog meer rare woorden. Als ik het goed heb moet Geliefde Bazin samen met die 2 jongens een werkstuk maken ofzo. Maar toen ineens, plotseling, haalde Bazin haar schoolpas uit haar tas en ging weg terwijl ze tegen de meneer-in-overhemd zei dat ze 'naar de mediatheek' ging. En toen liet ze me zomaar helemaal alleen achter, met allemaal vreemde mensen om me heen! Nee, het is niet makkelijk om een Sgaapje aan een tas te zijn hoor! Gelukkig kwam ze wel weer terug, al duurde dat heel lang. Ik begon zelfs al ongerust te worden! Maar toen ging de bel en kwam ze me halen.

Na de reis die daar op volgde kwamen Bazin, Tas en ik terecht bij een mevrouw die een heel vreemde taal sprak. Ik kon haar helemaal niet verstaan! Ze had het over 'Petit Nicolas' ofzo, en ze sprak Bazinnetjes naam uit als "Zjoowelluh". Terwijl de mevrouw in die gekke taal een verhaaltje voorlas zat Bazin te schrijven over wat de mevrouw vertelde. Maar Geliefd Bazinnetje ging ook briefjes schrijven naar de jongen achter haar. Ze vond het blijkbaar heel grappig, want ze moest telkens stiekum lachen. Ze heeft het me laten lezen en het ging over een spelletje, Travian. Ook ze gingen in computertaal praten, met ': - D', 'appeltjeC' 'appeltjeV' en andere rare dingen die teveel zijn voor des Sgaaps hersenen. Toen ging weer de bel en huppelde Bazin heel vrolijk het lokaal uit. Ik hobbelde helemaal op en neer! Rommeldebommel, de trap af! BAzinnetje was helemaal blij dat ze geen les meer zou hebben, want nu moesten de docenten zelf naar school hoorde ik haar zeggen.

Toen ze beneden kwam ging Bazinnetje eerst heel veel praten. En weer naar de aula, om wat te leren over de versterkers en effectenbak en dergelijke 'stuff', zoals mn Geliefde Bazin het noemt. Toen Bazin daar mee klaar was werd ik in al mijn Sgapigheid ineens ontdekt. Kelsey vond dat ik heel lief was, maar ik was een zaagselsgaap volgens haar! Bazin zei dat ik dan een vulligsgaap zou zijn, want een zaagselsgaap kan ik niet zijn omdat ik geen zaagsel heb. Ze vonden het blijkbaar heel grappig, maar ik ben toch liever gewoon Sgaap. Maar ja, toen begon de dagelijkse marteling weer... Ik ging bij Bazin achter op de fiets. Gelukkig deed ze dit keer niet de snelbinder over m'n buik, dat kietelt altijd zo! Veel sneller dan normaal stopten we weer. Daar was ik wel blij om, want ik werd ineens nat!

Bazinnetje nam me mee naar binnen een gebouw, waar het naar patat rook. Ze kocht warme chocolademelk en ging heeeeel erg lang uit het raam zitten kijken. Af en toe schreef ze iets op, maar daarna ging ze weer zitten kijken. Toen het droog werd trok Bazin haar jas weer aan en deed Tas en mij weer op haar rug. Zo fietste ze naar huis. Jippie, helemaal geen snelbinder vandaag! Maar ineens werd ik wel weer heel erg nat. Bazinnetje werd een beetje boos op het water en begon heel snel te fietsen. Ik was helemaal een verzopen Sgaapje toen we thuiskwamen en Bazinnetje zag er uit alsof ze onder de douche was geweest. Ze mopperde een beetje en zette Tas en mij op de mat. Gelukkig mocht ik snel de kamer in en even later stond ik met Tas op de slaapkamer van onze Geliefde Bazin.

Zo, wat maak ik als Sgaap zijnde veel mee hè? Gelukkig mag ik morgen weer mee! :)