Ruim een week geleden zag ik het ineens in Lukas' msn naam. Gunst, da's waar ook! De CHE had binnenkort een meeloopdag. Omdat ik dit jaar toch op de een of andere manier 30 uur moet vullen aan oriëntatie op studie en beroep (OSB) besloot ik me alsnog op te geven. Journalistiek werd de keuze, omdat dat me het meest interessant leek. De meeloopdag was gister en interessant was het zeker. Maar voor ik Ede bereikte had ik er al een half avontuur opzitten.

Om iets voor half 9 die morgen vloog ik de deur uit. Terwijl ik de hoek van de straat omging zag ik de tram reeds het perron oprijden. Een sprintje mocht niet baten en ik miste de tram. Gelukkig had ik voor de zekerheid een tram eerder willen nemen, maar goed, ik kon alsnog op tijd komen. Snel liep ik een rondje door de supermarkt voor een lunch en ging zitten wachten. Om 8.43 kwam de tram en een half uurtje later stond ik met beide benen op Utrecht Centraal. In de tram had ik mijn prints van 9292OVpuntnl bekeken en zag dat ik op spoor 4 moest zijn. In mijn achterhoofd brandde het lampje dat de trein naar Almere van spoor 4 vertrekt (immers, daar zat ik heel de zomervakantie in) maar goed. Hup, naar de kaartjes automaat en om 9.10 stond ik op spoor 4. Toen ik 5 minuten later nog geen trein naar Arnhem aangekondigd zag (wél naar Almere) besloot ik mijn papier nog eens te lezen.

Had ik weer... Spoor 4 was waar ik in Ede moest uitstappen. Instappen in Utrecht moest op spoor 12. Dus ik vloog de trap weer op, zag tot mijn schrik op het grote bord dat het 9.18 was (de trein zou om 9.20 vertrekken) en sjeeste naar spoor 12. Op tijd kwam ik op het spoor aan, maar de trein niet. Deze had een minuut of 5 vertraging. Naja, pech dan maar. Toen de trein er was stapte ik in, drukte Hillsongs nieuwste CD (Mighty to save) in mijn oren en pakte een honderdzoveelste-hands Spits. Ruim 10 minuten later, we waren ergens tussen Driebergen en Veenendaal, werd er omgeroepen dat we door de vertraging achter de stoptrein terecht waren gekomen en dus op aangepaste snelheid moesten rijden. Een paar minuten voor 10 stapte ik uit op Ede en toen begon de zoektocht naar de CHE.

Keurig had ik de route beschrijving uitgeprint. 'Loop het station uit aan de Bennekomse kant'. Goed, eerste keer dat ik op station Ede-Wageningen uit de trein stapte. Bennekomse kant? Welke is dat? Op het busplein kwam ik er achter dat ik op dat moment aan de verkeerde kant stond. Dus trap af, onder de sporen door, trap op en ik stond aan de goede kant ‘Ga richting Reehorsterblablabla’. Umh, oke, dat zal dan wel die kant op zijn. Toen ik eenmaal op de goede weg zat ging het verder feilloos. Na 10 minuten stevig doorpoten arriveerde ik op de CHE. Gelukkig was ik niet de enige die te laat was dus met ’n groepje stonden we te wachten. We werden na een poosje naar een collegezaal gebracht waar we nog een paar minuten tekst te horen kregen die ik allang weer vergeten ben. Het ging volgens mij over op kamers in Ede.

Anyways, toen begon de meeloopdag pas echt. Journalistiek moest als eerste naar beneden, waar we werden opgehaald door de docent TV. Van het groepje van 15 mensen kende ik gelukkig 3 mensen, dus geheel in mijn upje was ik niet. We gingen naar de TV studio waar we wat uitgelegd kregen over TV maken en daarna mochten we voor de camera wat vertellen over onszelf. Griebels, daar ben ik eigenlijk echt geen held in, maar volgens Lukas deed ik het gelukkig best goed. Het was wel heel erg leuk om ’t zo eens te horen en te zien. Vooral het feit dat je ook de techniek erachter leert (dus montage etc) vind ik heel tof.

Na een uurtje werden we opgehaald door de docent voor Radio. We gingen eerst ff in de radiostudio kijken, kregen er wat uitleg over en toen werd er een vrijwilliger gevraagd die even aan een interviewtje mee moest doen. ‘Dappere’ ik stak mijn vinger omhoog en ik ging mee de studio in. Nou was ik als eens bij Radio Mirakel geweest, maar dit is toch weer anders. Maar wel heel leuk! Het was een interviewtje over waarom je naar journalistiek was gegaan etc, gewoon heel relaxed en niks spannends aan. Hoefde ook alleen maar antwoorden te geven immers. De rest van de groep zat in de redactiekamer (of hoe ze ’t ook noemden) en die luisterden mee. Na afloop werd ‘r gelijk ook feedback gegeven en uitleg gegeven over hoofd- en doorvragen. Echt superinteressant! Veel te snel was de tijd om en gingen we naar het Rondeel voor de pauze.

In de pauze zat ik lekker aan een tafel met mijn Goedemorgen!drink en CHE slaatje, al zoekend naar bekende gezichten. School, Credible, vrienden-van-vrienden.. Genoeg mensen die me vaag (of minder vaag) een herinneringsploink gaven. Gezellig gekletst met Samantha, Sietske en een meisje van wie ik de naam tot mijn spijt alweer vergeten ben (Samantha en Sietske kende ik al, dus die namen waren ook niet zo moeilijk) Na de pauze gingen we naar ‘geschreven pers’.

Ook geschreven pers was heel interessant. We werden in groepjes verdeeld en kregen een krant voor onze neus. Daar moesten we een onderwerp uithalen en daar wat vragen bij verzinnen. Daarna gingen we naar het winkelcentrum in de buurt om het winkelend publiek straatinterviewtjes af te nemen. Dit was heel leuk om te doen. Ons onderwerp hadden gekozen na aanleiding van het berichtje dat Nederlanders de gelukkigste Europeanen zijn. Dit wilden we wel even gaan controleren. Nou, we hebben ’t helemaal overleefd en ’t bleek dat het artikeltje ook wel gelijk had. Na deze straat interviewtjes gingen we weer terug naar de CHE om ’t nog na te bespreken. Heb na afloop nog aan de docente wat gevraagd over wat er precies over internet word geleerd en zo. Eenmaal weer beneden in 't Rondeel kregen we nog wat te drinken en daarna ben ik met Samantha naar de trein gegaan. Ze moest ook richting Utrecht en 't was heel gezellig op de terugweg.

Ben een heel stuk wijzer gevonden, heb ’n leuke dag gehad en vind ’t een leuke opleiding. Dus wie weet schrijf ik over anderhalf jaar dat ik naar de CHE ga om Journalistiek te doen! :)