Er was 'n tijd dat ik lief, klein en schattig was. Moeilijk voor te stellen, maar t was werkelijk zo. Toen ik in december '93 de leeftijd van 4 jaar bereikte ging ik naar de grote school. Ik kan me nog herinneren dat we er eerst 'n keertje langsfietsen enzo. Twee maandjes later kwam er nog een Joëlle in de klas. We werden dikke vriendinnetjes en hebben úúúren samen gespeeld. Na de tweede keer groep 1 (dat komt 'r van als je in december geboren bent) verhuisde ze, naar Rotterdam. Hartstikke niet-cool natuurlijk. 'k Heb d'r nog één keertje gebeld, voor d'r verjaardag. Maar toen was'k zo verlegen dat 'k het daarna nooit meer gedaan heb. 12 jaar later zijn er legio manieren om elkaar via internet terug te vinden. Toen ik eenmaal de fun van Hyves ontdekte startte ik regelmatig een zoektocht door het ledenbestand van dit online smoelenboek. Van m'n klasgenootjes uit Nieuwegein heb ik er een paar op msn, maar die spreek ik pak 'm beet één keer per jaar en da's dan gelijk ook alles. Met mijn klasgenootjes uit Utrecht was ik echter al het contact kwijt. Als 8 jarige is 't ook niet zo makkelijk om contact te houden denk ik. De brieven aan vriendinnetjes werden snel minder en nadat we nog 'n paar keer hadden gespeeld was het definitief over. Ik ben gewoon geen brievenschrijfster. In de brugklas kwam ik wel weer bij een vriendje van toen in de klas, maar echt dikke vriendjes werden we niet meer.

Zo ging het een poosje door, dat zoeken op hyves. Ik vond de hyves van een aantal oud klasgenootjes. Krabbelde er een aantal en dat was 't. Maar bij één naam was 't telkens maar weer "geen zoekresultaten". Bummer. Na een poosje tikte ik 't in juni weer us in. En ja hoor, een match! Snel een krabbel gezet. "Heb jij toevallig vroeger in Utrecht gewoond?" Er kwam een bevestigende reactie terug, maar door mijn geworstel met school schoof 't naar de achtergrond. Maar 'k heb een poosje later wel terug gekrabbeld. Waarop vele krabbels volgden, allemaal hartstikke enthousiast. Natuurlijk elkaars foto's bekeken enzo. Grappig om te zien hoe we beiden elkaar natuurlijk geen spat veranderd vonden. Lol alom!

En zo gaat 't nu al een aantal avonden achter mekaar door op msn. Kletsen, webcam aan, foto's voor de webcam halen, enthouasiaste verhalen.. 't Is gewoon echt leuk! Volgens mam zit ik heel de avond de giegelen, te lachen en "oooh's" te roepen. Ikzelf vind dat het wel meevalt. Maar mam vond het ook superleuk om de moeder van Joëlle via de webcam weer 'ns te zien. Zwaaien, grote grijns en natuurlijk een "ooh, ja, niks veranderd!"

En dat dankzij het veels-te-veel-mailtjes-sturende Hyves. Hoera!